Home Schola Gregoriańska

Schola Gregoriańska

Nazwą chorał gregoriański określa się tradycyjny, starożytny, łaciński śpiew Kościoła rzymskokatolickiego. Dlaczego śpiewamy chorał? Przecież nuty, czyli tzw. neumy wyglądają jakoś dziwnie i zupełnie inaczej się je śpiewa. Poza tym nie ma rytmu. Również wysokość dźwięków zmienia się w zależności od położenia klucza, którego na dodatek są dwa rodzaje. I oczywiście wszystkie teksty pieśni są po łacinie. Już na samym początku przygody ze śpiewem gregoriańskim piętrzą się przed nami różne trudności.

A mimo to, znalazła się u nas w parafii grupa ludzi chcących podjąć ten wysiłek. Motywacje poszczególnych osób mogą nie pokrywać się ze sobą całkowicie, ale jedno pragnienie jest w każdym z nas. Pragnienie wychwalania Boga śpiewem. Trudno o inny rodzaj muzyki, który byłby tak głęboki w treści, a zarazem tak prosty w formie. Teksty są wzięte zazwyczaj wprost z Pisma Świętego (najczęściej są to psalmy), natomiast sama melodia zawiera się w kilku dźwiękach. To połączenie sprawia, że śpiew naturalnie przemienia się w modlitwę, która swobodnie wypływa z serca człowieka. Św. Izaak z Niniwy powiedział kiedyś: „Ptaki śpiewają, ryby pływają, a ludzie się modlą”. Śpiewając chorał odczuwamy prawdziwość tych słów, a mianowicie, że modlitwa jest czymś naturalnym, co „dostraja” człowieka do Boga, a zarazem wyraża tajemnicę Niepojętego, który uwodzi swoim pięknem.

Cechy chorału gregoriańskiego

  • jednogłosowość ;
  • melizmatyczność, czyli wykonywanie kilku dźwięków na jednej sylabie;
  • a cappella – bez akompaniamentu, czyli użycie w muzyce kościelnej jedynego świętego instrumentu – ludzkiego głosu;
  • teksty w języku łacińskim;
  • oparty o skale modalne, czyli kościelne;
  • teksty głównie z Pisma Świętego;
  • notacja neumatyczna;
  • podstawą kompozycji jest tekst;
  • symbioza tekstu i melodii.

Skład scholi

Utwory wzorcowe, które ćwiczymy na próbach:

Napisz do Ks. Karola

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com